domingo 14 de noviembre de 2010

os dous noivos

o sol e a lua estaban paseando polo ceo, o sol que era moi cariñoso dixolle a lúa saimos mañá??? e a lua respondeulle:
-vale, cariño ata mañá

foi moi emocionante!!!!!!!!!!!!!!!!

sábado 30 de octubre de 2010

a amizade e o ültimo!!!!!!!

la amistad es algo que no tiene fin, por eso tenemos que conservarla no permitir que se muera!!!! ANIMO POR LA AMISTAD!!!!!!!!!!!! (porfavor comentade algo; grazas)

miércoles 24 de marzo de 2010

ANUNCIO PARA O PÚBLICO

HOLA A TODOS E TODAS, XA SE ESTÁN ACHEGANDO AS VACACIÓNS, ESPERO QUE O PASEDES VEN COS VOSOS SERES QUERIDOS SE O MERECEDES.
¡UN BICO E FELICES VACACIÓNS!

jueves 10 de diciembre de 2009

bili eliiot

esta película trata de un niño, que quiere aprender balet, y el padre no quiere, pero al final, le acaba gustando como baila el hijo

viernes 23 de octubre de 2009

A VENDIMIA NA MIÑA CASA

VOUVOS EXPLICAR COMO SE FAI O VIÑO, MEDIANTE PASOS.
1º LAVAR AS CUBAS
2ºCOLLÉNSE UVAS DA PARRA
3ºESMÁGANSE
4º ESPERAR QUE FERVA
5ºPASALO Á ADEGA.
ESPERO QUE VOS GUSTE O COMENTARIO.

miércoles 21 de octubre de 2009

A miña película favorita

HEIDI TRATA DUNHA PELÍCULA DE UNHA NENA QUE AXUDA A OUTRA, QUE ESTÁ EN CADEIRA DE RODAS. ¡ANÍMATE A VELA, PORQUE É MOI DIVERTIDA, E ENSINACHE A IMPORTANCIA QUE TEN AXUDAR AOS DEMAIS.

viernes 16 de octubre de 2009

OLA, VOUME PRESENTAR

Ola, o meu nome é Ánxeles, vivo en Ribadulla , Concello de Santiso (A Coruña). Teño 12 anos, vivo coa miña familia:o meu pai, a miña nai, a miña irmá pequena, que se chama Alba e ten 4 anos, e os meus avós. Estudo no Instituto de Melide 2º da ESO, e veño as clases nun taxi, porque non podo vir en autobús coa cadeira de rodas. O taxista que me trae chámase Luís, é moi bo e sempre me axuda. Cando chego ao instituto agárdame Susana, que é a miña coidadora do Instituto, e cóidame moito e é moi boa. O meu titor é Xabier Garabal, que me dá clase de matemáticas.
Abrín este blog porque me gusta contarlle cousas a xente, falar da miña vida e da miña parroquia, do que fago no Instituto... e co blog chego a moitos máis sitios que coa miña cadeira de rodas. por hoxe despídome